Op 5 april 1993 werd op de eerste dag van het hoger beroep bij het Amsterdamse gerechtshof bekend dat er een videoband zou bestaan waarop mogelijk de moordenaar van Klaas Bruinsma was vastgelegd. Het bestaan van de videoband werd genoemd door een 30-jarige nachtwaker. Hoewel de man al vaker werd gehoord als getuige was de videoband nooit ter sprake gekomen. Vanuit de loge van het casino naast het Hiltonhotel zouden de bewegingen op straat zijn geregistreerd. Dat zou kunnen betekenen dat Hoogland, die zijn auto voor het casino zou hebben geparkeerd, op de band zichtbaar zou moeten zijn geweest. Tot dan toe had niemand van de getuigen gezegd Hoogland te hebben zien schieten.
Op 8 april werd bekend dat de videoband was verdwenen. Volgens een rechercheur die de band kort na de moord op Bruinsma had bekeken, stond er ‘niets herkenbaars’ op de band en waren de beelden schimmig. De band was zelfs nooit in beslag genomen.
Op 8 april legde Hoogland voor het eerst een verklaring af over de moord op Tony Hijzelendoorn. Hij verklaarde dat hij de moord niet had gepleegd, maar dat hij in de week voor de moord juist met Hijzelendoorn in onderhandeling was over een drugsdeal. Hijzelendoorn zou 100 kilo softdrugs hebben willen kopen van Hoogland. De deal ging echter niet door omdat Hijzelendoorn op dat moment niet genoeg geld zou hebben gehad. Volgens Hoogland was hij op de avond van de moord op Hijzelendoorn in diens woning in Wilnis geweest op verzoek van Hijzelendoorn zelf. Die zou geld van Hoogland hebben willen lenen. Een getuige bevestigde tijdens de zitting bij het gerechtshof de acute geldnood van Hijzelendoorn.
Tijdens de behandeling van het hoger beroep werd bekend dat enkele getuigen in beide zaken bedreigd waren. Een zakenman die tijdens de rechtszaak had verklaard dat hij Bruinsma tegen Hoogland had horen roepen dat hij niet moest denken dat hij bang voor hem was omdat hij een ex-politieman was. Tijdens de behandeling van het hoger beroep wist de zakenman zich opeens niets meer te herinneren. Er werd bekend dat er 100.000 gulden op zijn hoofd zou staan als hij opnieuw tegen Hoogland zou getuigen.
Op 4 juni 1993 eiste de advocaat-generaal 20 jaar tegen Hoogland voor de moorden op Bruinsma en Hijzelendoorn. Hij vond dat wettig en overtuigend was bewezen dat Hoogland de moorden had gepleegd. De president van het gerechtshof zou tijdens de zittingen hebben laten merken dat hij moeite had om zich een goed oordeel te vormen over de zaak, omdat door een gebrek aan hard bewijs zelfs de kleinste details belangrijk konden zijn.
De advocaat van Hoogland was furieus op het OM omdat het Steve Brown een vrijgeleide zou hebben verschaft in ruil voor zijn getuigenis tegen Hoogland. Volgens advocaat Boone zou Hoogland zonder Brown niet veroordeeld kunnen worden en kwam hij dus als geroepen voor het OM.
 |
|
 |
 |
 |
|
 |
