- Johan V.
Bijnamen:"De
Hakkelaar:,"De Stotteraar","De Zigeunerkoning".
Johan V. werd op 2 juli 1954 in Leidschendam geboren. Hij verdiende zijn eerste
geld met de handel in auto's. Halverwege
de jaren-80 nam V. de drugsbende van Rene S. over. Hij werd steeds
machtiger en zou Bruinsma hebben benaderd om samen te werken. Bruinsma zou
echter nogal lacherig hebben gedaan over de kamperachtergrond van V. en zou V.
voor gek hebben gezet. V. was hierover woedend en hij besloot de zaken van
Bruinsma langzaam over te nemen. Toen Bruinsma dit doorkreeg wilde hij alsnog
samenwerken. V. is meerdere malen genoemd als opdrachtgever voor de moord op
Bruinsma. Sinds 30 september 1988 woonde V. officieel in Paraguay. Hij stond daar bekend als
handelaar in onroerend goed. V. sloot een verbond met de Pakistaanse
drugshandelaar Asif Ali Khan en kreeg zo het monopolie op invoer en doorvoer van
Pakistaanse hasj. Aan het eind van de jaren-80 richtte V. zich op de
Noord-Amerikaanse markt en dan met name op Canada. Het onderzoek tegen V.
vorderde traag omdat de politie op 'een muur van angst' in het criminele milieu.
- Aan het begin van de jaren-90 zou de regiopolitie Gooi- en
Vechtstreek een onderzoek zijn begonnen waarbij regelmatig de namen van V.
en Koos R. naar voren kwamen. De informatie over beiden werd geschikbaar
gesteld aan de FIOD die ook al bezig waren met een onderzoek naar V. en R..
Volgens een analyse van de RCID van Gooi- en Vechtstreek zouden V. en R.
een drugsorganisatie aansturen. De RCID zou van officier van justitie
Valente de opdracht hebben gekregen te stoppen met onderzoek naar V. en R.
omdat de FIOD hier al mee bezig was. Op 21 december 1992 zou door de RCID
Gooi- en Vechtstreek informatie zijn verstrekt aan de FIOD over de
voorbereidingen voor de invoer van een partij cocaïne. De grote man
achter dit transport zou V. zijn, volgens de RCID. Bij de politie zou ook
bekend zijn geweest dat de organisatie van V. en R. wekelijks zo'n 3 tot 5
kilo cocaïne naar Zwitserland smokkelde.
-
In het criminele milieu zou er van uit worden gegaan dat V. tien tot twintig
moordbevelen op zijn naam zou hebben. De drugshandel van V. zou die van Charles
Z. en Klaas Bruinsma in zeer ruime mate overtreffen. V. zou regelmatig
verblijven in Marbella, waar zijn jacht "The City of Newport"
lag. Hij zou zeker 2 bankrekeningen hebben gehad bij de beruchte
Femis-bank. De rekeningen zouden de codenamen 'Lekker' en 'Oxford' hebben
gehad. Er zou in totaal zo'n zestien miljoen gulden op de rekeningen
hebben gestaan.
- Op 21 januari 1996 werd Johan V. gearresteerd. Later werd bekend dat
hij twee weken daarvoor was aangehouden voor te snel rijden. Hij zou een
boete hebben gekregen en die de dag erna contant hebben betaald bij
justitie. V. werd ervan verdacht de leider te zijn geweest van een bende die tussen 1988
en 1996 meer dan 250.000 ton hasj zou hebben verhandeld, vervoerd en verkocht.
Na zijn arrestatie werd er beslag gelegd op diverse bankrekeningen in Spanje en
België. Vlak na zijn arrestatie stond er een artikel in de Panorama waarin een
vroegere zakenrelatie beweerde dat V. een groep van 10 tot 15 lijfwachten
in dienst zou hebben. Om in dienst te worden genomen moesten ze minstens 2
moorden hebben gepleegd. De organisatie van V. werd in de media in verband
gebracht met minstens 15 moorden.
- V. zou een zakelijk belang hebben gehad in het Utrechtse Zandpad, een
verzameling woonboten met prostituees.
- Op 3 januari 1995 verklaarde een voormalig opsporingsambtenaar voor
het gerechtshof in Amsterdam dat de FIOD al in 1990 bezig was om via het
door laten gaan van enorme hasjtransporten bewijs te verzamelen tegen V..
Engeland en Canada zouden daardoor overspoeld zijn met hasj. Volgens de
ambtenaar zouden hij en zijn collega's precier te horen hebben gekregen
welke containers ze ongemoeid moesten laten.
- Op 6 februari 1997 werd
hij tot 6 jaar cel veroordeeld. Volgens officier van justitie N. Schaar zou
Johan V. opdracht hebben gegeven tot de ontregelingscampagne bij justitie,
waaronder een inbraak bij het OM in Amsterdam. In hoger beroep werd er op 29
december 1997 7 jaar geëist. De eis was lager dan de eis voor de
rechtbank omdat hij al 2 jaar van zijn voorarrest in de strengste
gevangenis van Nederland had gezeten.
- Op 30
januari 1998 werd hij echter tot 5,5 jaar cel en een boete van 1 miljoen gulden
veroordeeld. In diezelfde maand vroeg de USA officieel om zijn uitlevering. In
februari 1999 werd dat verzoek weer ingetrokken. Op 24 oktober 1999 werd bekend
dat V. sinds 17 september 1999 vrij man had kunnen zijn,maar dat hij nog vast
blijft zitten tot 18 maart 2000,omdat hij weigert de boete van 1 miljoen gulden
te betalen. In maart 2000 eiste de belastingdienst zo'n 500 miljoen gulden van
V. De rechtbank gaf de belastingdienst toestemming om V. te gijzelen voor
maximaal een jaar omdat hij weigert bijna 272 miljoen gulden te betalen.
- Op 3 juli 2007 werd V. gearresteerd op een landgoed in 's-Gravenland in een onderzoek naar het
witwassen van losgeld van de Heineken-ontvoering. Een aantal bordelen van
Cor van Hout zouden volgens justitie begin 2007 door Rob G. zijn overgedragen aan
katvangers van V., waaronder zijn vriendin. Justitie denkt dat de panden
zijn betaald met drugsgeld. V. had op het moment van de arrestatie nog een
belastingschuld openstaan van ruim 100 miljoen euro.
- Op 16 juli kwam hij weer vrij. Er zouden onvoldoende aanwijzingen
zijn voor zijn rol bij het witwassen van een deel van het Heineken-losgeld.
Zijn advocaat, mr. Bram Moszkowicz, betoogde dat voor de stelling van
justitie, dat V. via katvangers zou hebben geïnvesteerd in
prostitutiepanden op de Achterdam in Alkmaar, bewijs ontbreekt. De
rechtbank bleek dat met hem eens en liet V. voorlopig vrij. Hij blijft wel
verdachte.
- Op 5 november 2009 besloot het gerechtshof in Amsterdam in hoger beroep
dat justitie Johan V. niet meer strafrechtelijk mag worden aangepakt. De
belastingdienst zou nog bijna 140 miljoen euro te vorderen hebben van V. Het
gerechtshof verklaarde het OM niet ontvankelijk omdat justitie niet van de
ingeslagen civielrechterlijk weg mochten afwijken. In 2004 was justitie toch
een strafzaak aanhangig gemaakt. Het gerechtshof vond dat in strijd
met de beginselen van een behoorlijke procesorde. V. werd in 2004 nog tot 2
jaar cel veroordeeld door de rechtbank.
